Wakacyjny ton skóry.

Kiedy chcesz.

MT-II to temat, o którym dużo się mówi — my pokazujemy go prosto i konkretnie.

Melanotan 2 - syntetyczny analog melanotropiny

Melanotan II to syntetyczny peptyd naśladujący działanie naturalnego hormonu alfa‑melanotropiny (α‑MSH), odpowiedzialnego m.in. za regulację pigmentacji skóry poprzez pobudzanie melanocytów do produkcji melaniny. U części użytkowników opisywano przyspieszone ciemnienie skóry, ciemnienie piegów oraz intensywniejszą opaleniznę przy mniejszej ekspozycji na słońce.

Melanotan II (MT-II) to syntetyczny peptyd opisywany w literaturze jako analog α-MSH (hormonu melanotropowego) – cząsteczki powiązanej z układem melanokortynowym.

W ujęciu naukowym jego działanie tłumaczy się m.in. wpływem na receptory melanokortynowe, co może wiązać się zarówno z procesami pigmentacji skóry, jak i z wybranymi reakcjami fizjologicznymi obserwowanymi w badaniach klinicznych.

Różnica

Opalenizna / Pigmentacja

Mechanizm (w skrócie): w literaturze opisywany jest związek pomiędzy sygnalizacją melanokortynową a aktywnością melanocytów i wytwarzaniem melaniny, co może przekładać się na nasilenie pigmentacji skóry.

Co pokazano w badaniach u ludzi:
W pilotażowym badaniu klinicznym fazy I (3 zdrowych ochotników) u 2 osób odnotowano zwiększenie pigmentacji (m.in. twarz i górna część ciała), oceniane zarówno pomiarem odbicia światła (reflectance), jak i wizualnie po zakończeniu podawania. W tym samym badaniu raportowano też działania niepożądane, m.in. łagodne nudności, a przy wyższej dawce u jednego z uczestników także senność i zmęczenie.

Kontekst „opalania bez UV”:
Wiele osób szuka alternatyw dla ekspozycji na promieniowanie UV. Jednocześnie warto pamiętać, że urządzenia emitujące UV do opalania (solaria) zostały przez IARC (agenda WHO) sklasyfikowane jako „rakotwórcze dla ludzi” (Grupa 1). Dlatego na rynku funkcjonują również rozwiązania stricte kosmetyczne (np. samoopalacze) i usługi typu „spray tan”, które nie wymagają UV.

Badania Libido

Libido / Funkcje Seksualne

Co oceniano w badaniach:
W literaturze klinicznej MT-II pojawia się także w kontekście badań nad funkcją seksualną – głównie w małych próbach u mężczyzn z zaburzeniami erekcji.

Co pokazano w badaniach u ludzi:
– W badaniu z podwójnie ślepą próbą, placebo i schematem crossover u 10 mężczyzn z psychogennymi zaburzeniami erekcji u 8 na 10 po MT-II wystąpiły klinicznie widoczne erekcje; działania niepożądane (np. nudności, ziewanie/„stretching”, zmniejszenie apetytu) zgłaszano częściej niż po placebo.
– W osobnym badaniu u mężczyzn z zaburzeniami erekcji i czynnikami organicznymi autorzy opisywali obserwacje dotyczące erekcji oraz zgłoszeń związanych z pożądaniem seksualnym, zaznaczając potrzebę dalszych badań.
– W publikacjach przeglądowych podkreśla się, że dane kliniczne są wstępne (małe grupy), ale konsekwentnie wskazują na udział układu melanokortynowego w regulacji zachowań seksualnych u ludzi.

Check This Out

Co powiedzieli nasi klienci

Zamówienie przyszło szybko i było bardzo schludnie zapakowane — całość ma fajny, premium vibe. Daję 5 !

Ewa

Bardzo przyjemne doświadczenie zakupowe — ładna prezentacja produktu, przejrzyste informacje i szybka wysyłka.

Aura

Podoba mi się podejście: zero wciskania ‘cudów’, za to porządek, estetyka i konkret. Zakup bez stresu

Anna

Często zadawane pytania

Czym jest Melanotan II (MT-II) w skrócie?

Co mówi literatura o wpływie MT-II na pigmentację skóry?

Czy efekt opaleniny pojawia się od razu?

W cytowanym badaniu pigmentację oceniano jako wyraźniejszą po czasie, a nie „natychmiast po pierwszej aplikacji” – w opisie wyników pojawia się punkt odniesienia „1 tydzień po zakończeniu podawania”.
W praktyce (poza badaniami) to, jak ktoś odbiera zmianę tonu skóry, bywa bardzo indywidualne: karnacja, wyjściowy kolor, oświetlenie, pielęgnacja i oczekiwania robią różnicę.

Czy MT-II zastępuje solarium / słońce?

Skąd w ogóle wątek libido przy MT-II?

Czy są badania kliniczne o erekcji / libido?

Dlaczego raz mówi się o libido, a raz nie?

Jakie działania niepożądane zgłaszano w badaniach?

Bibliografia